Ana içeriğe atla

Yayınlar

08062020

İnsanın tesadüflerden örülü hikâyesine tesadüf ettik bugün, şairler ile torna tezgâhlarının arasında bir arafta. Her tanışma kendi şapkasını taşıyordu aklında, insanı kazıyınca yine insan çıkıyordu altından daha da fazla. Tesadüfün tanrısını içinde taşıyan insan, bilinmezliği biliyordu kendisine aynasız bakınca. Kedisinin uykusunda bir düştü kâinat ve insanın içine sığıyordu ancak- insan yine de sığamıyordu kâinata.

21052020

nevbahar nasıl da geçti, sessizce, su gibi öylece aktı elimden. kimsesiz bir bahardı, öncesinde yalan yanlış bir hikâyeye alelacele bir son yazmıştım. oysa acelesiz bir hikâye yazıyordum kendimce, yalansız bir sonu olsun diye. her neyse! nafile!
sonra sokakları kestiler intihar mıydı cinayet miydi kestiremedim-


Bilinmezin Kısa Bir Hikâyesi

- Gözümde bir şey var mı?
- Yok ağbi. Polis molis gelmesin.
- Gelmez oğlum, hem gelse ne olacak temizlik yapıyoruz, deriz.
- Yasak.
- Yasağını si! Tövbe estağfurullah. Sıkıldım oğlum, tüm gün vır vır vır.

Kardeşler Kıraathanesinin önce kepenkleri kaldırıldı ve ardından günlerdir açılmamış kapısı işte bu konuşma eşliğinde, ufak bir endişeyle açıldı. İçişleri bakanımızın veyahut kolluk kuvvetlerinin kulağına gitse gücüne de gidecek kallavi bir küfür savuracakken yarıda kesen korkusuz D.B. kapıyı açarken yine de sağı solu kolaçan etmekten kendini alıkoyamadı. Ne günlere kaldık diyordu, içinden, kendi kahvemizi kaçak açıyoruz. İçinde tuhaf bir his vardı, ama tam anlatamıyordu.

Tabelasında kıraathane yazan bu kahvede, kıraat nâmına sadece bulvar gazeteleri ve spor gazeteleri bulunurdu. Bulvar gazeteleri okumaktan çok bakmaya yarıyordu, yetmiş beşlik ihtiyarlar, "gözümde canlanır koskoca mâzi" şarkısı eşliğinde uçları yıldızlı fotoğraflara dalıp giderken; yirmisinde delikanlılar i…

27032020

İnsan soyunun hikâyesi de, kendi hikâyelerimiz gibi, dalgalı; güzlü, kışlı ve baharlı. Bugünlerde sınıfsız ve sınırsız bir çaresizlik içindeyiz. Koca dünyanın her yerinde, beyaz önlüklü korkusuz ordunun arkasına saklanarak, gelecek güzel günleri hasretle gözlemek; şimdilik elimizden gelen tek şey. Yine de yaşadığımız sürece umut edeceğiz, umut ettikçe yaşayacak ve inatla baharı bekleyeceğiz.

Bahara ulaştığımızda, güzden ders almış olursak ne âlâ!

21032020

"öyle bir yerdeyiz ki", tarihin neresindeyiz bilmiyoruz. evimizde oturmuş, sanki birşeylerin önünde ya da sonunda olduğumuz kaygısıyla, her gece yarısı açıklanacak rakamları bekliyoruz.

bugün, baharın ilk gününde, "yaprak döküyor her yanımız"- ölülerimizi sayıyoruz bütün dünyada ve "bir yanımız bahar bahçe" yine de- çünkü umuttan başka bir tek tutunacak dalımız yok.

13032020

Özleyeceğim, yazdı. İnandım. Beni öldüren yalanı da bu oldu sanırım.

Leningrad'daydım, onca uzaktaydı ve karşımdaydı yine, ama gözleri gözlerime değmeden dolaşıyordu kendi dünyasında. Gözlüklerimi bilmeyen bir kadının kim olduğunu orada hatırladım. O gece sahiden de öleyazdım.

Leningrad-Moskva treninde önce hâkikati kendime yazdım.

Moskva'daydım, bilineni biliyordum artık, bu ucuz melodramı tanıyordum. Bir yolumuz yoktu yürüyecek, bir yatağımız yoktu yolunu bulacak. Bir masada iki sandalyede karşı karşıya otururken, beni birkaç milyon olarak görebiliyordu, ama bir tek beni göremiyordu.

Moskva-İstanbul uçağında önümdeki kayayı bıraktım; orada kuyuyu önümden çektim attım. Hâkikatı bu defa da onun için yazdım.

Anlamamıştım, yazdı, yalandı. Yalan, yazamadım, son nazik yalanına da orada inanmış sayıldım. En başından beridir kendimi kandırdım. Bir daha da yazmayacağım, yazdım.

Böyle olacaksa, burada bundan sonra, yazıp yazacağım da budur.

19022020

"Sana her zaman söyleyorum, senin yüzünde gülmek var/ Bakınca bir yaşama ordusu çıkıyor aydınlığa" yazdıysa Edip, yüzüne bir gülümseme vermek için bir kaç gül.

Yazdım. Yazı yazmıyorum artık, yol yazıyorum, yazgı yazıyorum. Dize çalıp, güllerin arasına yerleştiriyorum güzel gözlerine bir gülümseme yazmak üzere.

Ben buradayım; hem kaç bin yaşındayım; hem de on dokuzumdan gün alıp gül dokuyorum bir çift gözde. Yazmıyorum artık, şiiri kelimesiz yaşamayı, söylemeden anlatmayı deniyorum.