Sırdan bir akşam.

Eksik vuslat'ı tamam etti, yazsam yalan yazacağım. Bugün ne yanlış, ne de yalan yazabilirim. Ancak, okuyan anlamasın diye eksik yazabilirim. Bugün, ikinci yeni şairlerinin neden birer birer bu ayda, ağustosta doğduğunu öğrendim. Bu bir sır, size yazamam. Sekizinci Ferdinand'ın ben olmadığımı da öğrendim, öncesinde bir deli her nedense -nedensizce- saati sordu bana. Neyine gerek, demedim, beşi çeyrek geçiyor, dedim. El hareketiyle sıcaktan yakındı, haklıydı.

İzlediğim yollar bozuldu, bütün hikâyem akşam oldu. Sonra, şiir kitabı aldım. Bu sırrı öğrenince, ancak bunu yapmalıydım. Sanırım, adak adadım, şiir ağacına çaput bağladım. Beni zorla şair yapmak istiyordu çünkü, üstelik haberi yoktu. Tüm eski yollarımı dal gibi kırmıştı, haberi yoktu. Ben yalnızdım, o ikiydi. Yola girdiğimde, çarem buydu. Biliyor muydum? İstiyordum, sırrı öğrenmeye hazırdım. Haberim yoktu, ama bilemezsin zaten. Kader bilir, yolun sonunda nereye çıkacağını. Yolun sonunun nerede bittiğini bilmediğim, nereye çıktığını bilmediğim o sokağa neden girdim? Kader. Yaradan'ın sevdiği bir vakit varsa, akşamdır.