Belirsizlik var

"Belirsizlik var" diye söyledi geçen gün bir adam. Herşeyden habersizce, başka birşey hakkında. Öncesi ve sonrasını hatırlamıyorum, sonrasını duymadım da zaten, kendi içimde tekrar ettim, sonra bir kenara yazdım. Yazdığım yerde büyüyor belirsizlik, sonu belli bir belirsizlik. Mutsuz sona giden yollardan birini seçmem hakkında bir belirsizlik var, zaman güz ve ben öylece susuyorum. Hüzünle.

Gerekli bir hüzün bu, yerinde ve zamanında. Güzünde. Akşamını bekleyen gününde. Akşama varıyor günler, günlerin amacı yekten bu güzün, bir an önce kavuşmak akşamına. Susmanın hüznü, oldukça susmanın, susmak zorunda olmanın. Çünkü, kelimeleri söylesem kelimeler kırılır, öylece büyüttüm. Gerekli bir susmak bu, güzünde ve akşamında. Güzel bir susmak böylece, çünkü kelimelerim söylenmedikçe güzel.

"Neden susuyorsun? Sen neden hiç konuşmuyorsun?" diye sorulan zamanımdayım. Kendi zamanım, hakiki yurdum, güzdeyim. Bir yağmur eksik, yağmurun eksikliği kelimelere vuruyor. Yağacak biliyorum, yağması gereken zamandayız. Son zaman bu, oldukça zor zaman. Duyması, direnmesi, hemen herşeyi zor. Görmesi zor. Olmayacak yerlerde görmek, görmek istediğinde göremeyecek olmak. Öyle ki, neredeyse, görmenin görmemekten zor olduğu tutarsız bir iklim.

Belirsizlik iklimi, bulutsuz apaçık bir belirsizlik yüzüme vuruyor. Bazen kelimelerden bahsediyor, çoğu zaman susuyorum.