Aralık onyedi.

sonra: kör çiçekler görüyorum mavi. sonra başkaları beni görüyor, nereye kaçtığımı soruyorlar. neden susuyorsun, diye soran önümde durup, neden kaçıyorsun, diye soruyor. hep yalanlar var. belki de böyle sormuyor, amacı hiç de böyle değil hatta. biliyorum, aylar önce sorduğu soruyu da unuttu. dün onaltı aralıktı. yazmadım.

önce: onyedi aralık akşam öncesi, yağmur yağıyor. bir köşeye sığınmışız, sigara içiyor. sigara yorgunu sesi kulaklarımda. aralık ayının ismini konuşuyoruz, hem doğru hem yanlış olmasından bahsediyoruz, hepimiz yalnızız. dün üstüme birkaç damla yağmur yağdı. sihirdi.

öte: görmemeler bitti. gören hayaletler ürkütücüdür bilmiyor.

beri: yazmamalar bitti. yazan maktûller kışkırtıcıdır sanmıyor.

çiçek adı: oysa ben çiçek adlarını bilmezdim. şimdi de bilmiyorum, bir tanesi hariç, bazan mavi, bazan mor, kimi gece vişne çürüğü.

ben: beni öldüren zehirdi. üçünüz, hepiniz, suretiniz ve aslınız. kaç tanesiniz, kimsiniz bilmiyorum, hangi seni yazdığımı bilmiyorum, hangi ben yazıyorum onu da bilmiyorum.

öte: bilmiyor. belki de biliyor.

beri: biliyor. sanki bilmiyor.

çiçek adı: adından iyi az ve çok biliyor.

ben: kimim?

önce: kelime vardı.

beri: şiirin nedeni.