25122019

Muallak bir melankolidir, sanırım hakikat. Anladığım şekilde anlattım hayatı, bildiğim kadar. Yanıldığım şekliyle, çünkü hayatın ta kendisi bir yanılgı üzeredir. 

Gözlerinde, bir çocuk, bir kadın, bir anne gördüm. Çocuk çarşıda dolanıyor, kadın adamı tanımıyor ve annenin gözlerinin en içi gülüyordu. Kadın güzeldi, çocuk mutlu ve anne merhametli.

Hikâyesi deyip de anlattık hikâyesini kendimizin, dedemizin ve kederimizin. Her yolun hayatı tanımaya çıktığı kendi Romamızı paylaştık birbirimizle, bir akşamı bölüştük.